Blijf niet hangen in....

Wie zich verdiept in de Noachitische en Joodse levenswijze en daar met anderen gelijkgestemden over spreekt, merkt al snel iets op. Veel beginnende Noachieten die uit het christendom komen, spreken opvallend vaak over waarom het christendom en de islam theologisch fout zitten. Voor buitenstaanders, toch vaak familie, vrienden, collega's kan dit vreemd of zelfs vermoeiend lijken. Waarom zoveel aandacht voor een religie die men toch verlaten heeft?

Het antwoord ligt in een overgangsfase, en in hoe het Jodendom zelf naar verleden en toekomst kijkt.

Voor veel Noachieten is het christendom niet iets oppervlakkigs geweest. Het was jarenlang, soms al bijna hun hele leven zijn of haar identiteit, hun waarheid, hun beeld van G'd. Dogma's zoals de drie-eenheid, verlossing door jezus en erfzonde zaten diep verankerd in het denken.

En wanneer iemand ontdekt dat deze leerstellingen volgens de Tora in strijd zijn met puur monotheïsme, volgt er vaak een lastig proces van loslaten. In die fase is praten over wat fout was onvermijdelijk. Begrijpelijk, want het is een manier om jezelf los te maken van oude denkpatronen.

De Joodse leer stelt dat G'd één, ondeelbaar en absoluut uniek is. Geen incarnatie, geen bemiddelaar, geen nieuwe openbaring die de Tora vervangt. Voor ex-christenen is dit vaak een schok. En dat betekent dus erkennen dat men jarenlang iets heeft geloofd dat binnen de Tora als afgoderij wordt gezien.

Door te benoemen wat er mis is met het christendom (en islam), wordt die breuk helder gemaakt. Dat kan innerlijke rust en duidelijkheid geven.

Hoewel de Islam geen drie-eenheid kent, ziet de Joodse leer ook daar fundamentele problemen. Een profeet na Moshe die nieuwe wetgeving brengt.

Een boek dat de Torah corrigeert of vervangt en universele claims die niet door Sinaï zijn bevestigd.

Voor Noachieten is de Tora ons uitgangspunt. Alles wat daar buitenom gezag claimt, wordt kritisch bekeken en beoordeeld. Vandaar dat het christendom en de islam vaak samen worden besproken.

En nu komt hier een belangrijk punt dat vaak vergeten wordt.

Het Jodendom leert ons niet om terug te kijken, maar van vooruitgaan.

In de Joodse leer geldt:

Tesjoeva (terugkeer) betekent leren en doorgaan.

Spijt is functioneel, niet eindeloos.

Het verleden dient als les, niet als woonplaats.

De Torah leert dat iemand die blijft hangen in wat hij/zij fout deed, zichzelf blokkeert. Zelfs bij zonde en afgoderij is de boodschap helder. Leer ervan, corrigeer je pad en ga verder.

Daarom geldt dit ook voor Noachieten.

Het analyseren van het christendom en islam kan tijdelijk nodig zijn voor verwerking, maar het blijven hangen in afwijzing is niet het doel.

Veel nieuwe Noachieten bevinden zich in een overgangsfase.

Eerst afzetten tegen de oude leer die men mee heeft gekregen. Daarna stabiliteit vinden en uiteindelijk leven volgens de Noachitische richtlijnen van de Tora, zonder constante vergelijking of afkeur pleidooien over andere religies.

Het is dus belangrijk. Je kijkt even achterom om te begrijpen waar je vandaan komt, maar je loopt met je gezicht naar de toekomst. En HaShem te dienen door rechtvaardig te leven met ethiek, verantwoordelijkheid en nederigheid.

Geschreven door Marco Verhaar

Vond je dit artikel leuk? Like en deel het!

© Copyright, alle rechten voorbehouden.